Historische Vereniging Oud Akersloot

Losse jaarboekjes zijn nog beperkt te koop op onderstaande adressen.


-   Woensdag (tussen 10.00 en  13.00 uur): Verenigingsruimte HVOA, Rembrandtsingel 1a Akersloot

-   Co Kerssens, Handelstraat 12 Akersloot (tel.nr. 0251 313326)


Na uitgave van nieuwe boekje ook te koop bij Veldt’s Toko Akersloot

Volgende (rechts) Vorige (links) Jaarboek Jaarboek 2008


Donkere rookwolken boven Akersloot.
Door Frans Zonneveld.
Hieronder enige fragmenten uit dit artikel.

In juni 1978 is Akersloot aan een ramp ontsnapt. Een grote brand bij brandstoffen-handel H. Verduin zette een gedeelte van de Kerklaan letterlijk in vuur en vlam.
De vlammen waren tientallen meters hoog en de donkere rookwolken waren tot in de wijde omgeving
zichtbaar. Henk Verduin blikt na dertig jaar terug op de brand en de dagen daarna.
Op  vrijdagmiddag en zaterdag is het altijd druk aan de pomp en voor een prijsverhoging nog eens extra druk. Ik was deze vrijdagmiddag bezig met klanten te helpen. Rond kwart over vijf kwam de tankwagen, met chauffeur Henk Ottens, de brandstof leveren. Omdat het druk was vroeg ik Henk Ottens of hij het lossen zelf kon regelen. Hij was hier met de situatie bekend. Na een tijdje zag ik de benzine over het pad naar de weg stromen. Ik riep onmiddellijk naar Henk dat hij moest stoppen met lossen. Hij deed dit ook meteen. Waarschijnlijk had hij de peilbuis na het peilen niet goed afgesloten en hier stroomde de benzine uit. Toen hij de gietijzeren dop weer goed op de peilbuis wilde plaatsen is er waarschijnlijk een vonk ontstaan.De vlammen bereikten nu de onderkant van de tankwagen en hierdoor sloeg de motor af. De tankwagen kon daardoor niet meer rijden.
Aan het eind van de oorlogsjaren was er haast geen eten meer en gingen we naar familie in Warmenhuizen. Willem Terluin bracht ons er met de bakfiets heen. Vader kon ons vanwege razzia niet wegbrengen. Wanneer er razzia was, ging vader schuilen onder de kalk bij de Kalkovens of onder de grond bij café De Vriendschap van Jan Verduin. Zijn broers Jaap, Willem en Wijnand verscholen zich in het riet bij het Alkmaardermeer en lagen soms uren in het water.Toen ik 18 was kreeg ik vaste verkering met Joop van Sikkelerus. Op zaterdag-avond gingen we dansen in het café van Jan Verduin of café Roorda op het Raadhuisplein. Op 29 augustus 1957 zijn we getrouwd en gingen wonen in een boerderij aan de Julianaweg naast bakker Schoon. Na ons huwelijk stopte ik met werken. Dat was in die tijd zo. In de boerderij zijn onze twee dochters geboren, Roosmarie en Gerrieta. Begin 1961 werd de boerderij gesloopt. De “drie gebroeders Tiebie” bouwden op de locatie waar de boerderij had gestaan “twee onder één kapwoningen”. Inmiddels was ik in verwachting van ons derde kind en op 11 december 1961 werd onze zoon John geboren.Toen kwamen er rozen met doornen op ons pad. Er brak een tijd aan dat het met de  gezondheid van Joop minder ging. Na een herniaoperatie bleef hij zich niet goed voelen en na een aantal onderzoeken en een ziekenhuisopname in Alkmaar werd een levensbedreigende ziekte bij hem geconstateerd. Op 17 april 1986 is Joop op 52-jarige leeftijd overleden.Het dorp Akersloot betekent veel voor mij. Ik ben er geboren en getogen. Mijn wens is dat ik in een goede gezondheid nog een poos mag genieten van het leven samen met de kinderen en inmiddels vijf kleindochters en één kleinzoon.
Het levensverhaal van Corry van Sikkelerus-Tiebie.
Hieronder enkele passages uit dit verhaal, opgeschreven door haar dochters Roosmarie Lauritsen en Gerrieta Sombroek.

Mijn vader, Piet Tiebie, is geboren op 8 februari 1907 in Akersloot. Vader Piet ontmoette moeder tijdens de kermis in Warmenhuizen en de vonk sprong direct over. Na een verkeringsperiode traden zij op 8 juni 1933 in het huwelijk. Vader en moeder zijn uiteindelijk 50 jaar getrouwd geweest en dit is groots gevierd.
Ruim drie maanden later op 29 september 1984 overleed moeder op 74-jarige leeftijd. Zij kwakkelde al geruime tijd met haar gezondheid.

Ik kwam op 18 augustus in het jaar 1934 ter wereld en was de eerstgeborene in het gezin van Piet en Geertje. Uiteindelijk breidde het gezin zich uit tot 8 kinderen, vier dochters en vier zonen waarvan een zoon, de zesde in het gezin, op 18 mei 1945 ter wereld kwam en maar anderhalf uur heeft geleefd.
Het nieuwe nummer van De Groene Valck is onlangs verschenen.
In dit nummer staan weer veel boeiende artikelen.
Traditiegetrouw is dat een levensverhaal, met daaraan gekoppeld een stamboom in rechte lijn.  
Een artikel over Dirk van der Markt hoofdonder-wijzer aan de Openbare Lagere school
Verder de artikelen “Donkere rookwolken boven Akersloot”, “ Een Fries die zijn toekomst zocht in Akersloot” en “Uit de Alkmaarsche Courant van 1932”.
Toen arriveerde de brandweer van Akersloot en al snel ook de brandweerkorpsen van Uitgeest, Limmen en Alkmaar en zo stonden 7 brandweerwagens het vuur te bestrijden. De tankwagen heeft verschillende compartimenten waarin de benzine is opgeslagen. Door de hitte knalden de deksels van de compartimenten eraf en zo kreeg het vuur steeds meer brandstof. De vlammen waren tientallen meters hoog en de zwarte rookwolken waren tot in de wijde omtrek te zien.

Na de brand
Mijn eerste prioriteit was om het bedrijf weer draaiend te krijgen. Een week na de brand ging het tankstation weer open. Mijn auto parkeerde ik tegenover de pomp. Dit werd tijdelijk mijn kantoorruimte. We hebben na de brand veel hulp gehad van buren, familie en vrienden. Met hard werken en op eigen kracht zijn we er uiteindelijk weer bovenop gekomen.
Een Fries die zijn toekomst zocht in Akersloot
Door Frans Zonneveld.
Hieronder een korte samenvatting.

In de jaren vijftig trekt Rein Roorda naar Akersloot om hier een eigen zaak te starten. Ruim vijftig jaar woont hij in Akersloot en hij heeft geen spijt van deze stap. “Ik hou van praten en omgaan met mensen”.Dat is het mooiste wat er is. Rein vertelt wat hij allemaal gedaan heeft in al die jaren. Over zijn start in café “De Goede Verzorging”, de melkwijk en de supermarkt.Ik ben geboren in Wijtgaard, net onder de rook van Leeuwarden. Ik was op een na de jongste van een gezin met 9 kinderen. Mijn vader had een boerderij maar dat vond ik maar een stille bedoening. Ik zat liever onder de mensen.

Naar Akersloot
Met 3 kameraden zijn de op de motorfiets naar de Hoogovens wezen kijken. Er was daar volop werk en er werd veel personeel gevraagd. Maar ik wilde graag zelfstandig ondernemer worden en had meer interesse in café “De Goede Verzorging” met alle opstallen en grond te Akersloot. Het stond in de krant te koop aangeboden. De eigenaar Teun Koomen wilde er vanaf.  Mijn vader is ook nog wezen kijken en hij zei: “Je moet het altijd doen. Het café staat tussen de kerk en het gemeentehuis. Dat is goed voor de toekomst”. En achteraf gezien heeft hij gelijk gehad. Het was een goede zet geweest en zo belandde ik in 1955 in Akersloot. Naast het café was een woonhuis, dus ik kon er meteen intrekken. In de strenge winter van 1956, op 8 februari, ben ik getrouwd met Truus de Leeuw.

De melkwijk

In 1958 kreeg ik de kans om er wat bij te doen. De melkwijk van Willem Kaandorp kwam te koop en die heb ik toen overgenomen. Er was toen ook net een sanering van de melkwijken in Akersloot geweest en de verdeling van de wijken was contractueel vastgelegd. De melk werd in het begin gewoon los geleverd in melkbussen, dus we schepten de melk voor de klant direct in hun melkkan. We gingen 2 tot 3 maal per week, huis aan huis, onze wijk af. Maar bij sommige klanten kwamen we dagelijks. Als een straat was gedaan schreef ik op wat de klanten hadden afgenomen. Aan het eind van de week werd er afgerekend. Ik ben gek op dieren en zodoende kocht ik in Waarland een boxer. Het was een leuk beest en je maakte altijd wel wat mee. Zo ook dat de burgemeester me belde met de mededeling dat de hond met een kip in zijn bek voor het raadhuis liep. Ik heb ook een varken gehad. Dat kwam zo: ik was aan het melkventen bij de familie P. Kuys op de Sluisbuurt. Ik zou net weggaan toen Piet even een praatje met me aanging, ik moest even z’n varkens zien. En zo kwam van het een het ander. Voordat ik het wist had ik een varken gekocht. Piet Kuys bracht het beest bij me thuis. Truus keek er wel raar van op. Enkele weken later had ik er tien biggen bij. Ik was er eigenlijk gewoon mee aan. Gelukkig had ik er de ruimte voor. Een paar weken later kon ik ze gelukkig allemaal kwijt aan Jan Kraakman.

De Liliade

Mooie tijden hebben we ook gehad met De Liliade. De eerste lelietentoonstelling vond plaats in 1961, in het nieuwe gemeentehuis. Naast ons café plaatsten we een grote tent. De tent huurden we van firma De Boer in Alkmaar. We zetten met vrienden en buren de tent op. Het was hard werken, maar we waren altijd weer trots als de boel stond. Zonder al die hulp hadden we het nooit kunnen doen. Als de boel stond namen we met zijn allen een biertje en werd het altijd vreselijk gezellig.Het waren mooie tijden maar het was gewoon niet meer te doen. De melkwijk was door de vele uitbreidingen in het dorp geweldig gegroeid. Het café, De Liliade, de kermis, we waren altijd maar aan het werk. Met het café zijn we toen gestopt. We hebben later ook de melkwijk verkocht. Toen kwamen er in de stad de eerste supermarkten en dat was voor ons in Akersloot een mooie uitdaging. Mijn vrouw had voor ons huwelijk in een kruideniers-winkel gewerkt en ze wilde wel weer in een winkel werken. We bouwden het café om tot supermarkt met daarnaast een slijterij. Dankzij het café had ik nog altijd een drankenvergunning en zo kon ik ook de slijterij starten.We sloten ons toen aan bij de inkooporganisatie Centra.De supermarkt werd geopend op 14 juli 1965 door burgemeester De Sonnaville. We waren de eerste supermarkt in Akersloot. Wel waren er nog 3 andere kruideniers. We verhuisden naar de Prins Bernhardlaan en daar hebben we nog 15 jaar met veel plezier gewoond. De kinderen werden groot en gingen het huis uit. Het huis werd voor ons te groot en ging toen in de verkoop. Toen zijn we naar de Martin Luther Kingstraat verhuisd. Samen met mijn vrouw hebben we nog mooie jaren gehad en van onze vrije tijd genoten. Helaas is mijn vrouw in maart 2001 overleden. Graag had ik met haar nog samen genoten van het leven en van onze kinderen en 8 kleinkinderen. Maar je weet nu eenmaal nooit hoe het in je leven gaat lopen.